آن گاه كه درهاى آسمان گشوده شد و پرتوى از نور رخشان امامت بر زمین تابید، مژده اى شادی بخش، دلهاى زمینیان را فراگرفت وتاریكناى سلطه گرى وهواپرستى، با زایش رهبرى ربّانى ورهاننده، به رسوایى افتاد.
یازدهم ذى القعده سال 148 هجرى كه امام رئوف ما زاده شد، وعلى بن موسى الرضا علیه السلام به عنوان سرچشمه اى از نیكى ومهربانى وهدایت رخ نمود، پناهگاهى پدید آمد كه خدا پرستان را در خود گرد آورد.
زاد روز آن رهبر هشتمین بر شیفتگان حضرتش خجسته باد.

شعری به مناسبت میلاد حضرت امام رضا (ع)

آن شب تمام عرشیان جشنى به پا كردند         نـام شـما را آسـمانىها صـدا كردند
شـرقیترین خورشیدها آمد به پابوست              هفت آسمان را پر زنور و باصفا كردند
از آسـمان درهـاى پرواز و رهایى را                    بـهر پرسـتوى اسـیر عشق وا كردند
آن شـب كه آمد سبزپوشى از تبار نور                آن شب كه دل را از غم دنیا رها كردند
آن شـب تـمام دسـتهاى آبـى عاشق               تـا آسـمان رفتند، بارانى، دعا كردند
آن شـب شـب میلاد سبز هشتمین لاله           دل را پر از عطر و صفاى یاسها كردند
باران مهر و رحمت و نور و صفا بارید                   دل را بـه عـشق پاك (آقا) آشنا كردند

شاعر : مریم شمس

طبقه بندی: دین و مذهب،
برچسب ها: میلاد امام رضا (ع)، تبریك، شعر،