صاحب حدیقة الشیعة گوید: ابومسلم از هنگام قیام تا زمانى كه كشته شد ششصد هزار نفر را كشته بود به جز آنها كه در صحنه هاى جنگ كشته بود، در زمان سردارى او بسیارى از شیعیان به قتل رسیدند، به دستور او نبیره جعفر طیار را كشتند، ابوسلمه خلال را به خاطر نامه اى كه به امام صادق علیهم السلام نوشته بود دستور داد تا كشتند.
سلیمان كثیر را به واسطه آنكه به اولاد امیرالمؤ مین علیهم السلام تمایل داشت به دست خود به قتل رسانید، نبیره امام سجاد را نیز كشت و اخبار در مذمت او بسیار است . سپس روایتى را از احمدبن محمدبن عیسى نقل مى كند كه گوید نزد حضرت رضاعلیه السلام با عده اى از اصحاب حضرت نشسته بودم كه محمدبن ابى عمیر وارد شد، سلام كرد و نشست سپس گفت :
اى پسر پیامبر، خداوند مرا فداى تو گرداند نظر شما در مورد ابومسلم مروزى كه در زمان مروان قیام كرد چیست ؟
حضرت فرمود: نام او در دفترى است كه نام دشمنان ما، بنى امیه و دیگران در آن است . راوى پرسید: گروهى از مخالفین مى گویند او از شیعیان شماست ، حضرت فرمود: دروغ مى گویند و گناه مى كنند خداوند ایشان را لعنت كند، ابومسلم نسبت به ما و شیعیان ما به شدت عناد و دشمنى داشت ، هر كه او را دوست دارد ما را دشمن داشته و هر كه از او قبول كند بر ما رد كرده است ، هر كه او را مدح كند ما را بدگوئى كرده است ، اى پسر ابى عمیر هر كه مى خواهد از شیعیان ما باشد باید از او بیزارى جوید و هر كه از او بیزارى نجوید از ما نیست و ما از او در دنیا و آخرت بیزاریم .